Κάθε σχετικοποίηση του Ολοκαυτώματος είναι Αντισημιτισμός

12631277_10153883612094808_7753773498352492910_n

12509636_10153883677334808_8508740383872661255_n (1)

συνθήματα που γράφτηκαν με spray κατά τη διάρκεια της παρέμβασης.

AFISA KEIMENO εδώ μπορείτε να δείτε και να κατεβάσετε σε μόρφη pdf το κείμενο που ακολουθεί και την αφίσα που κολλήθηκε στη σχολή καλών τεχνών

Μπαίνοντας στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας βλέπει κάποι@ σε περίοπτη θέση ένα ξύλινο βιδωτό εικαστικό έργο όπου σχηματίζεται η φράση «ένας στο ΜοΜΑ χιλιάδες στον αγώνα». Ωστόσο, δεν είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσει κανείς ότι το κύριο μήνυμα του έργου δεν εντοπίζεται σε αυτό που λέει, αλλά στη σημειολογία του σχήματος, η οποία αποτελεί μια πολύ συγκεκριμένη παραπομπή, που την έχουμε δει να γίνεται πολλές φορές με τον ίδιο απαράδεκτο και σιχαμένο τρόπο. Είναι το σχήμα που είχε το arbeit macht frei που ήταν γραμμένο σε μεταλλική επιγραφή στις πύλες ναζιστικών στρατοπέδων εξόντωσης, όπως του νταχάου και του άουσβιτς. Έχουμε μια εικαστική μίμηση λοιπόν που χρησιμοποιεί σύμβολα που θυμίζουν το Ολοκαύτωμα για να μιλήσει για κάτι τελείως άσχετο από αυτό, κι έτσι το σχετικοποιεί, ακυρώνει το νόημα του και την ιστορική μοναδικότητα του ως συμβάν, ως το αποκορύφωμα του ευρωπαϊκού, ορθολογικού, λευκού, χριστιανικού ρατσισμού και αντισημιτισμού, και προσβάλλει τα θύματα του.

Δε μας κάνει εντύπωση ότι συμβαίνει αυτό. Αυτό το παράδειγμα σχετικοποίησης είναι μέρος μιας τετριμμένης κοινοτοπίας, που αποτελεί τον κανόνα στον ελληνικό βούρκο, και την οποία μπορούν να υλοποιήσουν από τους πιο επίσημους θεσμικούς παράγοντες του κρατικού μηχανισμού ως και κάποι@ τυχαί@ θαμών@ς ενός μπαρ για να βρουν μια ατάκα να σπάσουν τον πάγο. Οι έλληνες αγνοούν άλλωστε τι ήταν η βιομηχανοποίηση του θανάτου, η επιδίωξη καθολικής εξολόθρευσης των εβραίων και των τσιγγάνων και οι μαζικές εκτελέσεις ομοφυλόφιλων, τρανς, Πολωνών, μαρτύρων του Ιεχωβά, Μασόνων, σεξεργατριών, κομμουνιστών, αντιφρονούντων, σοβιετικών στα στρατόπεδα εξόντωσης. Η άγνοια τους αυτή είναι φαινομενική· δεν είναι θέμα αμορφωσιάς αλλά μια προσπάθεια απεμπόλησης των ιστορικών τους ευθυνών σε αυτή τη διαδικασία εξόντωσης των Άλλων και το άγχος και η απροθυμία τους να εκχωρήσουν τα προνόμια συμμετοχής τους στην εθνική κοινότητα. Είναι οι ίδιοι λόγοι για τους οποίους αγνοούν ότι η επανάσταση του ’21 που δημιούργησε το κράτος τους ήταν στην ουσία η εθνοκάθαρση των μουσουλμανικών και εβραϊκών πληθυσμών της Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου.

Άλλωστε και όταν οι έλληνες μιλούν για το Ολοκαύτωμα, το κάνουν για να εκλογικεύσουν και να μεταθέσουν την ευθύνη από τους γερμανούς/ίδες αντισημίτες/τριες θύτες και τους συμμάχους/ες τους σε οτιδήποτε άλλο: στην αλλοτρίωση, στο καπιταλισμό, στο γραφειοκρατικό αυτοματισμό, στην άντληση υπεραξίας, στη μοναξιά των μεγαλουπόλεων και σε οτιδήποτε άσχετο μπορείς να φανταστεί καποι@.

Αντισημιτικός αντικαπιταλισμός, ελληνικός εθνικισμός και σχετικοποίηση του Ολοκαυτώματος…

Η επιγραφή αυτή στις πύλες των στρατοπέδων εξόντωσης σήμαινε τη συμβολή της γερμανικής ηθικής της εργασίας στην προετοιμασία και την υλοποίηση του Ολοκαυτώματος, σήμαινε την εξόντωση των σωμάτων που θεωρούνταν παράσιτα, για να ευδοκιμήσει το ναζιστικό όραμα. Κατ’ αυτό τον τρόπο θα πραγματωνόταν η γερμανική επανάσταση της συγκεκριμένης εργασίας και της άριας λαϊκής κοινότητας απέναντι στην καθολική, συνωμοτική, άπιαστη και αφηρημένη εξουσία που προσωποποιούνταν στ@ς Εβραί@ς και στην οποία αποδίδονταν όλα όσα αναπαριστούσαν ως σημείο εκρίζωσης κι εκφυλισμού στις μοντέρνες κοινωνίες, απ’ τον κοσμοπολιτισμό και τις εκρηκτικές αντιθέσεις και τις ανισότητες του καπιταλιστικού κόσμου, μέχρι τα κομμουνιστικά, αναρχικά, διεθνιστικά κινήματα κι επαναστάσεις.

Ένας πολύ διαδεδομένος τρόπος ακύρωσης αυτής της απόλυτης στιγμής εξολόθρευσης του Άλλου και προσβολής των θυμάτων της, είναι να χρησιμοποιεί κάποι@ την αναλογία με τα στρατόπεδα εξόντωσης για να καταγγείλει γενικά τον όντως βίαιο και καταπιεστικό χαρακτήρα της εργασίας στην καπιταλιστική κοινωνία, τόσο στις πιο αποτρόπαιες μορφές της (όταν είναι απλήρωτη και καταναγκαστική) όσο και όταν είναι κακοπληρωμένη και υπό κακές συνθήκες. Στον εγχώριο λόγο συχνά αυτή η ρητορική προσαρμόζεται στα πλαίσια της εθνικιστικής αυτοθυματοποίησης, γύρω απ τις αντιθέσεις του ελληνικού και γερμανικού κράτους/κεφαλαίου, όπου η ελλάδα αναπαρίσταται ως αποικία της γερμανίας και το ελληναριό ως θύμα… ενός νέου Ολοκαυτώματος, ξεφτιλίζοντας και γελοιοποιώντας με αυτό τον τρόπο και τις δύο έννοιες, τόσο του Ολοκαυτώματος όσο και της αποικιοκρατίας.

Οι εβραϊκές οργανώσεις της ελλάδας κατήγγειλαν επανειλημμένα τον αντισημιτικό χαρακτήρα τέτοιων παρομοιώσεων σε ελληνικές εφημερίδες αυτό το καλοκαίρι. Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (ΚΙΣ) έβγαλε ανακοίνωση του για μια γελοιογραφία στην εφημερίδα Ποντίκι που δείχνει τον Σόιμπλε σε μια αντι-αναπηρική αναπαράσταση, να απειλεί με πιστόλι την ελληνική κυβέρνηση ώστε να οδηγήσει τον ελληνικό λαό σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Η πινακίδα όμως δε γράφει σε αυτή arbeit macht frei, αλλά there is not alternative, ώστε να εξομοιώσει τα μνημόνια και το νεοφιλελευθερισμό με το Άουσβιτς. Όπως αναφέρει το ΚΙΣ, «Φθάνει πια με την παραποίηση της επιγραφής του στρατοπέδου συγκέντρωσης Άουσβιτς – Μπίρκεναου στο οποίο θανατώθηκαν με τον πλέον φρικιαστικό τρόπο εκατομμύρια άνθρωποι και αποτελεί σύμβολο αγώνα κατά του Ναζισμού, ώστε τα εγκλήματα που τελέσθηκαν τότε να μην επαναληφθούν στο μέλλον». Ακόμα πιο κατηγορηματική ήταν η ανακοίνωση του συμβουλίου για τη φωτοσοπιά του σεσημασμένου αντισημίτη και ομοφοβικού βουλευτή των ανεξάρτητων ελλήνων Δημήτρη Καμμένου, που αναπαράχθηκε στα social media από αρκετ@ς ελληνοαριστερ@ς ελληνοναρχικ@ς αντιμνημονιακ@ς, με το Άουσβιτς αυτή τη φορά να εξομοιώνεται με το «Μένουμε Ευρώπη»: «Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος εκφράζει την αγανάκτηση και τον αποτροπιασμό του Ελληνικού Εβραϊσμού από την επαίσχυντη ανάρτηση του βουλευτή των ΑΝΕΛ Δημήτρη Καμμένου σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, που ευτελίζει με τον πλέον χυδαίο τρόπο τη γνωστή επιγραφή στην πύλη του στρατοπέδου συγκέντρωσης Άουσβιτς που «υποδέχθηκε» 1.500.000 Εβραίους που βασανίσθηκαν και θανατώθηκαν από τους Ναζί στους θαλάμους αερίων… Δεν πρέπει να μείνουμε απαθείς, διότι -εάν ως κοινωνία επιτρέψουμε την αλλοίωση της ιστορικής μνήμης του Ολοκαυτώματος- θα είναι σαν να ανοίγουμε ξανά την πύλη του Άουσβιτς για να τελεσθούν νέα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».

Φυσικά τα παραπάνω δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, εξάλλου στη χώρα μας ο όρος «εργασιακά νταχάου» για κάθε αντεργατική ρύθμιση είναι συνδικαλιστική-δημοσιογραφική τσίχλα εδώ και δεκαετίες. Στα κορυφαία παραδείγματα δεν μπορούμε να ξεχάσουμε και την αφίσα των απεργών του βιβλιοπωλείου Ιανός στην αθήνα, που για να καταγγείλει τις σχέσεις εργασίας και τον εργοδοτικό δεσποτισμό στην επιχείρηση, μοντάρει την επιγραφή της πύλης του Άουσβιτς πάνω στην είσοδο του βιβλιοπωλείου για να δηλώσει ότι είναι σαν στρατόπεδο εξόντωσης.

Όταν η ελευθερία της τέχνης γίνεται το άλλοθι του ρατσισμού

Η παραποίηση στο άρτγουορκ της ΑΣΚΤ τι θέλει όμως να πει? Το MοΜa είναι το μουσείο μοντέρνας τέχνης της Νέας Υόρκης… Τι προσπαθεί να εξισώσει? Εντάσσεται σε μια αντικαπιταλιστική κριτική που βλέπει την καριέρα ως θάνατο, και όλη την καπιταλιστική κοινωνία σαν ένα στρατόπεδο εξόντωσης; Όποια κι αν είναι η γελοία αναλογία την οποία κάνει, εμάς δε μας πολυνοιάζει, ούτως ή άλλως τόσο τη ρουτίνα του καλλιτεχνικού καριερισμού όσο και το ταμείο ανεργίας τα χωρίζει ένα σινικό τείχος από το βίωμα των θαλάμων αερίων… Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι ο λόγος αυτών που απειλήθηκαν να εξολοθρευτούν στο Άουσβιτς και θα απειληθούν πάλι σε μια πιθανή επανάληψη του, των ίδιων των θυμάτων που έχουν δηλώσει επανειλημμένα ότι κάθε παραποίηση και εργαλειοποίηση αυτής της επιγραφής, είτε για απροκάλυπτα εθνικιστικούς σκοπούς, είτε για την προσωπική καλλιτεχνική ή και ιδεολογική σκοπιμότητα οποι@δήποτε είναι σχετικοποίηση του Όλοκαυτώματος και απροκάλυπτη ή συγκαλλυμένη έκφραση αντισημιτικής ρητορίας. Επειδή λοιπόν για μας το «ποτέ ξανά» αποτελεί καθολική κατηγορηματική προσταγή, είναι αυτονόητο να καταδείξουμε ως εμετικό και απαράδεκτο το συγκεκριμένο έργο, το οποίο πλασάρει ως επαναστατική κριτική κι έκφραση ελευθερίας του λόγου και της τέχνης, ένα ακόμα δείγμα του καθημερινού ρατσισμού της ελληνοκανονικότητας. Γι’ αυτό και επιλέγουμε σήμερα 27/1, την ημέρα μνήμης των θυμάτων του Ολοκαυτώματος, να σκεπάσουμε με πανό το συγκεκριμένο έργο, μολύνοντας ταυτόχρονα όλη τη σχολή με αντι-αντισημιτικά και αντιφασιστικά ευρύτερα συνθήματα…

συνέλευση ενάντια στον αντισημιτισμό

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s